Büyüyünce Ne Olacaksın Yavrum?

01 Haziran 2017
çocuk "mühendisanen.com

Okulda merdivenlerden düşünce bileğinden yaralanmış kızım. Ağrı birkaç gün geçmeyince doktorda soluğumuzu aldık hemen. Muayene, istemler derken doktor, kızıma sevimli bir bakış attı ve o meşhur soruyu hemencecik sordu: “Büyüyünce ne olacaksın?”! Kızıma baktım, daha önce bu soruyu hiç sormadım ona. Ne cevap verecek diye de merak ettim. Ama doğrusunu söylemek gerekirse, vermesini istediğim cevap da “Hiç düşünmedim, bunun için daha çok zaman var” demesiydi.

Kızım soru karşısında şöyle bir durdu, sessiz kaldı. Düşünürken genelde gözlerini yukarıya devirir 🙂 Bundan dolayı o an düşündüğüne emindim. Doktor sorusunu tekrar yineledi ve şu cümleyi de soruya ekledi; “Hiç düşünmedin mi yoksa, Annen-baban bu soruyu sana hiç sormadı mı?”  Soruş tarzı da anne ve baba olarak bu soruyu kızımıza hiç sormadıysak hata yapmışız havasındaydı.

Sesimi çıkarmadım, bekledim ve benim cevap vermeme gerek kalmadan da kızım cevabı verdi, “Hiç düşünmedim, ne olacağımı da henüz bilmiyorum.” Ben de cümlesini tamamladım; “Zaten bunun çok erken“…

Biz yetişkinlerin en çok sevdiği bir sorudur, “Büyüyünce ne olacaksın?” sorusu. Bu sorunun cevabını düşünme yaşı nedir derseniz, inanın tam bilmiyorum. Ama bana göre lise yılları. Dokuz yaş hiç değil. Ben Endüstri Mühendisi olmaya sınava bir kaç ay kala karar vermiştim. Bir öğretmenimin meslekleri tanıtırken ki anlatımı beni çok etkilemişti. Bundan dolayı da kızıma şimdiye kadar bu soruyu hiç sormadım, zamanı gelene kadar da sormayı düşünmüyorum.

Bana göre çocuklarımızın yapması gereken en önemli şey, bolca oynamak ve hayal kurmak.  Oyun oynarken ve hayal kurarken bazı işlere ve mesleklere merakları olacaktır, hatta o işi yapmayı bile hayal edeceklerdir. Ben küçükken hep öğretmen olurdum oyunlarımda. Uzun etekler giyer, karşımda bir sınıf varmış gibi konu anlatırdım. 🙂 Kızım da aynısını yapıyor bazen 🙂 Biz anne ve babalara düşen görev onların hayla güçlerinde ve ilgilerinde gereken bilgi desteğini sağlamak olmalı.

Kızımla sohbetlerimizde ona söylediğim tek bir şey var; “Ne yaparsan yap, en iyisini yap. Farklı ol, üretken ol.”  🙂 Bence çocuklarımıza vermemiz gereken en önemli mesaj bu.

Yakın zamanda ülkemizin o değerli gençleri üniversite sınavına girecek. Sonuçlara göre de meslek seçecekler. Daha küçük yaşlardan itibaren düşüncelerini şekillendirmeye çalıştığımız, mesleklerine bile karar verdiğimiz anne-babalar olmak yerine bize düşen onlara sadece seçecekleri yolda mentorluk,yani yol göstericilik yapmak olmalıdır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir